De invloed van vroegkinderlijk trauma op zelfregulatie, zelfbeeld en het vermogen tot relaties

Hoewel mensen ogenschijnlijk lijden aan ontelbare emotionele problemen, kunnen de meeste hiervan volgens Laurence Heller en Aline LaPierre worden teruggeleid naar vijf biologische basisprincipes: de behoefte aan verbinding, afstemming, vertrouwen, autonomie, en liefde en seksualiteit. Ze beschrijven hoe we in reactie op vroegkinderlijk trauma en een niet-toereikende vervulling van deze behoeften in de kindertijd overlevingsstrategieën ontwikkelden, die onze ervaringen in het heden vervormen en leiden tot fragmentatie en vervreemding. Ons vermogen tot verbinding met onszelf en anderen is beschadigd geraakt en de hieruit voortvloeiende verminderde levenskracht en levendigheid is de verborgen dimensie die ten grondslag ligt aan de meeste psychische en veel fysieke problemen.

Heller en LaPierre introduceren het NeuroAffective Relational ModelTM(NARM), waarin een niet-traditionele benadering van psychodynamische en lichaamsgerichte psychotherapie en het werken met identiteit worden gecombineerd. Bottom-up- en top-downbenaderingen worden geïntegreerd om het zenuwstelsel te reguleren en identiteitsverstoringen zoals lage eigenwaarde, schaamte en chronische zelfveroordeling die het gevolg zijn van relationeel en ontwikkelingstrauma op te lossen. NARM legt de nadruk op werken in het huidige moment, waarbij de focus ligt op het aanwenden van eigen kracht, hulpbronnen en het herstelvermogen – zonder het verleden te negeren – om zo de ervaring van verbinding te integreren die de fysieke en psychische gesteldheid en het vermogen tot het aangaan en onderhouden van relaties ondersteunt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *